Bahasa Arab/Asas Bahasa

Daripada Wikibooks
Jump to navigation Jump to search

Bab ini akan memberikan pengenalan tentang abjad Arab, bunyi huruf, skrip dan tatabahasa asas bahasa Arab. Akan tetapi, sebelum itu, perlu diperhatikan bahawa "bahasa Arab" itu terdiri daripada tiga jenis, bahasa Arab Klasik, Arab Piawai, dan Arab dialek atau bahasa basahan.

Bahagian di bawah ini menerangkan kesamaan dan perbezaan yang terdapat antara ketiga-tiga jenis ini.

Bahasa Arab Klasik, Piawai dan dialek[sunting]

Arab Klasik ialah bahasa yang terkandung dalam Quran, yang digunakan dari zaman Arab pra-Islam sehingga ke zaman Kekhalifahan Abasiyah. Dari segi teori bahasa, Arab Klasik dianggap normatif, mengikut norma-norma sintaks dan nahu yang dirumuskan ahli nahu klasik seperti) dan kosa kata yang ditakrifkan dalam kamus-kamus bahasa Arab klasik Lisān al-ʻArab).

Namun, dalam kehidupan seharian, penulis-penulis moden jarang-jarang sekali menulis dengan Arab Klasik. sebaliknya mereka menggunakan bahasa kesusasteraan dengan norma-norma nahu dan kosa kata yang tersendiri. Bentuk bahasa Arab ini dikenali sebagai bahasa Arab Moden Piawai (sering dikenali dengan akronim Inggerisnya, MSA) Bahasa ini merupakan jenis yang sering dijumpai dalam penerbitan-penerbitan Arab, digunakan dalam media Arab di Timur Tengah, Afrika Utara serta di Tanduk Afrika. Bahasa Arab jenis ini difahami semua penutur bahasa ini.